در شماره های قبلی هنر زندگی به مسئله حضور فرزندان بزرگسال که کماکان نتوانسته اند ازدواج کنند و مستقل شوند، بدون توجه به جنسیت آنها، پرداختیم و توصیه هایی را برای پیشگیری از پدید آمدن چالش در فضای خانواده برشمردیم. در این شماره این مسئله را در مورد دختران بزرگسالی که کماکان در خانه پدری حضور دارند مورد بررسی قرار می دهیم.
«بررسی مسائل دختران بزرگسالی که در خانه پدری زندگی می کنند»
درک پیچیدگیهای روانی و احساسی دخترانی که در سنین بزرگسالی و پس از ازدواج خواهر و برادران در خانه پدری زندگی میکنند، برای اطرافیان آنها و بهخصوص والدین بسیار مهم است. آنها اغلب با بار سنگینی از فشارهای درونی و بیرونی مواجهند. این افراد ممکن است حس جاماندگی، انزوا یا مقایسه ناخودآگاه با بقیه اعضای خانواده را تجربه کنند. به خصوص در مواردی که فرد خواستگاران متعددی را در گذشته رد کرده، نشخوار فکری، سرزنشگری درونی و تردید درباره معیارهای گذشته نیز به این چالشها افزوده میشود. اطرافیان باید بدانند که ازدواج تنها مسیر رشد و خوشبختی نیست و حفظ عزتنفس فرد اولویت اصلی است.
.jpg)
«والدین و اطرافیان چه کنند!؟»
اصول رفتاری خانواده و اطرافیان برای ایجاد محیطی سرشار از امنیت روانی و رعایت رفتارهایی که در ادامه می آوریم، توسط والدین و نزدیکان اهمیت حیاتی دارد:
- حذف نگاه ترحمآمیز: از رفتارهایی که حس دلسوزی، ناکامی یا کوچکپنداری را منتقل میکنند کاملاً پرهیز شود.
- پرهیز از سرکوفت و بازخوانی گذشته: تصمیمات گذشته او را در رد خواستگاران نقد نکنید؛ تحلیلهای مداوم درباره «چرا فلان مورد را رد کردی» نه تنها کمکی نمی کند بلکه فقط حس گناه و سرزنش درونی او را تشدید میکند.
- احترام به استقلال و حریم شخصی او : به او به عنوان یک زن بالغ با توانایی تصمیمگیری نگاه کنید و از دخالت در برنامههای شخصی، شغلی یا رفتوآمدهایش خودداری ورزید.
.jpg)
- پذیرش بیقیدوشرط: نشان دهید که ارزش، احترام و محبوبیت او در خانواده به هیچ وجه وابسته به وضعیت تأهلش نیست.
- راهکارهای گفتوگوی سازنده:ارتباط کلامی باید از حالت بازجویی یا توصیههای غیردرخواستشده به سمت همافزایی و همدلی تغییر کند:
- تغییر محور گفتوگوها: تمرکز صحبتهای روزمره را از مسئله ازدواج به سمت دستاوردهای شغلی، تحصیلی، اهداف شخصی و علاقهمندیهای او هدایت کنید.
- شنوندگی فعال و بدون قضاوت: فضایی امن بسازید که او بتواند بدون ترس از شنیدن نصیحت یا راهحلهای تکراری، احساسات واقعی خود را بیان کند.
- عدم طرح پرسشهای تنشزا: از پرسیدن سوالات فشارآور درباره آینده، سن یا برنامههای ازدواج به طور جدی اجتناب ورزید.
بجز توصیه ها و راهکارهای فوق، تاکید می نماییم که بازتعریف هویت فرد مستقل از قالبهای سنتی، گام مهمی در بازگرداندن سلامت روانی به فرد و ایجاد آرامش پایدار در کانون خانواده است.
ان شاءالله در شماره بعدی سخنی هم با خواهران و برادران ازدواج کرده خواهیم داشت که چگونه رعایت بیشتری نسبت به این خواهری که در منزل پدری، بهمراه پدر و مادرشان زندگی می کند داشته باشند.
تهیه و تنظیم: فاطمه موسوی، روان شناس و زوج درمانگر
شاهین نوش آبادی، مدرس و مشاور امور خانواده
