الحق باید به او لقب «سلطان کمدی ایران» داد؛ چراکه 4دهه تلاش او برای نشاندن لبخند روی لبان مردم سرزمینی که عاشقانه دوست‌شان دارد، از او چهره‌ای محبوب ساخته است و به گمان خیلی‌ها، هنرمندی است که تکرار نخواهد شد. «اکبر عبدی» فیزیک بدنی خاصی دارد و صورت وی به گونه‌ای است که امکان گریم و ساختن چهره‌های مختلف را دارد. به همین خاطر، نقش‌ها و تیپ‌های زیادی از او دیده‌ایم که همگی برایمان قابل باور بوده است؛ چه زمانی که نقش یک دانش‌آموز را بازی کرده و چه یک پیرزن. این بازیگر پیشکسوت و دوست‌داشتنی، همیشه به جنوب شهری بودن خود افتخار و خودش را بچه نازی‌آباد معرفی می‌کند. در گپ‌وگفت خودمانی هم که با او داشتیم، خاطرات زیادی از نازی‌آباد و بچه‌محل‌هایش برایمان تعریف کرد که شنیدن آنها حتی برای کسانی که ساکن این محله نبوده‌اند، شیرین و دلچسب است. پایان هر جمله‌اش نیز با حسرتی همراه بود که نشان می‌داد اکبر عبدی از روابط فعلی همسایه‌ها چندان دل خوشی ندارد.